Een jaar later…

16 april 2012 by Roukebert

Het is al bijna weer een jaar geleden dat wij in samenwerking met Doe Een Wens Stichting Nederland de Elfsteden Zwemtocht hebben georganiseert en succesvol hebben volbracht.

De Elfsteden Zwemtocht was een eenmalig evenement om Doe Een Wens meer op de kaart te zetten in Fryslân en een wens te vervullen voor een van hun kinderen.

Wilt u meer weten over de Elfsteden Zwemtocht of Doe Een Wens Stichting Nederland? Neem een kijkje op de website. Eventueel zijn we voor vragen bereikbaar via de e-mail.

 

Groetnis,

De âlvestedenswemmers

Na de Elfstedenkoorts..

1 augustus 2011 by Roukebert

De vakantie is begonnen. Rust. Maar toch voelde het in het begin wat gek. We misten gewoon wat; wij, de vrijwilligers van de Doe Een Wens Stichting regio Friesland zijn allemaal de vakantie periode begonnen met “afkick verschijnselen”. Want wat zijn we druk geweest met die Elfsteden Zwemtocht. En wat was het een leuke, bijzondere, spannende happening! In ca. vier weken tijd hebben we het hele circus rondom de Elfsteden Zwemtocht mee helpen opzetten. It giet mâl? Nou, wat ons betreft was het echt een gekkenhuis. Super leuk, maar ook soms bijna onmogelijk om in zo’n korte tijd zo veel te organiseren. Een aantal van ons hadden er haast een full time baan aan. Maar we raakten allemaal uiteindelijk besmet met de elfstedenkoorts die in dit geval vooral werd veroorzaakt door het enthousiasme van die vijf stoere en aardige mannen, waar we in korte tijd een hele bijzondere band mee op bouwden.

 

Als vrijwilligers van Doe Een Wens hebben wij  maar één doel voor ogen en dat is om de allerliefste wens van kinderen met een levensbedreigende ziekte in vervulling te kunnen laten gaan. Zodat ze weer even kind kunnen zijn in plaats van patiënt. Zodat ze weer kracht krijgen om verder te gaan. En daar dragen wij, op welke wijze ook, ons steentje aan bij. En hoe mooi is het dan, wanneer je hoort dat vijf mannen voor dit zelfde doel een unieke prestatie willen gaan leveren om zo geld in te zamelen. Dan help je hen, uiteraard, waar je kunt om van die actie een succes te maken. Ook al lijkt het met de korte voorbereidingstijd haast een onbegonnen zaak.

 

Dus werd er vergaderd, taken werden verdeeld, e-mails vlogen over en weer, honderden sms’jes werden verstuurd, al onze bronnen werden aangeboord. We hielpen met het informeren van de pers om zo de inwoners van Friesland en uiteindelijk van heel Nederland op de hoogte te brengen. Met het organiseren van activiteiten-, het collecteren- en het aanmoedigen langs de route. Met het zoeken van sponsoren, het regelen van geluid, het organiseren van “reuring” rondom start en finish, enz. enz. Ook vrienden en wederhelften raakten in de ban van de elfstedenzwemkoorts en werden ingezet. We juichten met elkaar om ieder succesje wat we boekten. Bij iedere melding in de pers, bij ieder interview op radio en tv, bij iedere nieuwe sponsor en bij iedere donatie werden we enthousiaster. Wat waren we druk, wat hadden we een stress soms, maar wat hebben we een plezier beleefd. En vooral, wat hebben we met de jongens mee geleefd. Want eerlijk is eerlijk, zij deden het echte werk.

 

En opeens was daar al die memorabele slotdag. Mooi zonnig met overal enthousiaste toeschouwers onderweg. Henk Kroes die het laatste stuk meevoer. Pers die meevoer. Al die meezwemmers op de Bonkevaart. Die enorme hoeveelheid vrienden, familie, bekenden en onbekenden bij de finish. Burgemeester Crone die de mannen en de meezwemmers ook bij de finish stond aan te moedigen.

Bubbels, medailles, bloemen, Fries Volkslied, speeches, interviews… Het was, ook voor ons, een schitterend en best emotioneel einde van een fantastisch en zeer geslaagd initiatief.

Niet alleen hebben de jongens met hun prestatie zichzelf op de kaart weten te zetten, heel Nederland weet weer waar de Doe Een Wens Stichting voor staat.

 

Er is maar één ding dat het nog mooier kan maken. En dat is dat er de komende periode naar aanleiding van deze Elfsteden Zwemtocht nog vele machtigingen en/of donaties bij Doe Een Wens binnen zullen komen. Zodat het uiteindelijke bedrag dat de jongens bij elkaar hebben gezwommen nog zal stijgen. Zodat ze toch in de buurt komen van die 10.000 euro waar ze stilletjes op gehoopt hadden. Dus wanneer u dit leest en bewondering hebt voor hun prestatie en hun doel ook een warm hart toedraagt, stuurt u dan uw machtiging op of doe een donatie zoals op de website vermeld staat. Voor al die mensen die op welke wijze al een donatie hebben gedaan: héél hartelijke dank!

 

Lammert, Stefan, Hendrik Ben, Roukebert en Johnny: jullie hebben ons leven even op zijn kop gezet, maar het was meer dan de moeite waard. Dank jullie wel. We zullen jullie missen!

 

Namens alle collegae vrijwilligers van Doe Een Wens regio Friesland,

Marijke Migo

 

Jongensboek

1 augustus 2011 by Roukebert

Medio mei  2011 vertelde Syb mij over de plannen van 5 vrienden,  die de Elfstedentocht wilde gaan zwemmen. Hij vroeg mij of het niet iets voor mij zou zijn, om mee te varen met mijn boot die elektrisch aangedreven is. Dit vooral,  omdat de vaarsnelheid traploos regelbaar is en de boot geen vieze dampen produceert. Ideaal voor de zwemmers.  Ook zou er geld ingezameld worden voor een  goed doel ,  Stichting Doe Een Wens.  Ik hoefde hier niet lang over na te denken.  De 11steden route varen stond al een tijdje op mijn verlanglijstje en nu kon dit in combinatie met promotie,  voor het goede doel en hopelijk ook met een hoop lol.

Voordat het allemaal zo ver was,  moest er nog een hoop geregeld worden. Ik had mijn boot vorig jaar gebouwd en zoals het altijd gaat waren nog niet alle dingetjes gedaan. Dit was dus een bijkomend voordeel,  nu is de boot helemaal up to date.

Van te voren veel contact gehad met Lammert over de ligplaatsen en vervoer.  Op vrijdag 15 juli was het zo ver,  samen brachten we de 2 volgboten naar Leeuwarden, het avontuur kon beginnen.  ‘s  Avonds  waren we uitgenodigd om mee te eten  bij familie vd Ploeg,  waar Mentie heerlijke macaroni had gekookt.  Lammert had  al over de kookkunsten van  Mentie opgeschept en dat bleek dus niet ten onrechte .  Twan en ik hebben bij  Auke en Jannie  geslapen , 5 uur ons bed uit om om half zes richting de ligplaats van de sloepen te rijden, 6 uur aangekomen in de haven en half 7 zijn we gaan varen richting de start van de elfsteden route.

NU KON HET GAAN BEGINNEN!!

Daar aangekomen nog wat foto’s , handjes schudden, boten vol laden  en kennismaken met de zwemmers.    Ja, ja, kennismaken,  ik kende de jongens niet eens…….zouden ze wel kunnen zwemmen? Ik had geen idee wat voor lui ik aan boord zou krijgen,  ik had ze alleen op de foto gezien en Lammert kende ik pas 17 uur. Ik had natuurlijk wel wat mailcontact gehad,  maar dat is wel anders dan 5 dagen op elkaars lip. Bovendien k was de enige niet Fries.  Wel ik begreep al snel,  dat Roukebert in opleiding is om voor Brabander te worden en en daarom in Tilburg woont.

AL SNEL WAS HET IJS GEBROKEN

Nadat  het eerste stuk  Syb en Mariska hadden meegezwommen , kwamen de zwemmers aan boord, Johnny en Lammert  bij mij en Hendrik-Ben en Roukebert  bij  Auke in  de Mastervolt sloep. Roukebert had al een pers interviewtje van Omrop Fryslan, velen zouden er volgen. Stefan zou nog een halfuur doorzwemmen en ik keek eens op mijn km teller,  ruim boven de 4km per uur, zouden ze allemaal zo snel zwemmen?  Aan boord inmiddels al een hoop lol,  dat zou best eens  5  leuke  dagen kunnen worden. Ik voelde mij al helemaal betrokken bij de Alvestedenzwemmers.

DE TOCHT

’s Avonds aangekomen in een drijfnat en stormachtig  Sloten,  stond onze luxe verwenvrachtwagen van vd Meulen en Baarsma trots te wachten in de hozende regen. We hadden heerlijke bedden en ik heb de hele week fantastisch geslapen, geen gesnurk gehoord .  Gedurende de rest van de week werd ons slaapverblijf steeds keurig voor ons naar de overnachtingsplaats gereden.   Onderweg werden we van het begin tot eind aangemoedigd door de  vrijwilligers van  Doe een Wens. Mensen hiervoor bedankt ( ik doe dit niet per naam , omdat ik dan vast iemand vergeet en dat zou ik niet leuk vinden) Fantastisch zoals jullie dit gedaan hebben. waar wij het hardst om gelachen hebben en jullie waarschijnlijk ook,  is dat jullie aan kwamen rijden en wij al onder de brug door waren!

Verder was het fantastisch om te zien hoeveel mensen er langs de kant stonden om aan te moedigen, dit maakte  het 11steden gevoel helemaal compleet.

Ik zal niet elke dag beschrijven , dit staat al in de verslagen van de zwemmers, maar wat mij wel heel erg opviel was,  dat de stemming er aldoor goed in heeft gezeten. Er konden geintjes uit gehaald worden en er werd  gelachen,  hoe moe de jongens ook waren.  Maar iedereen was wel weer serieus op de momenten dat het nodig was.  Er zijn momenten geweest dat het water echt vies was en  nauwelijks begaanbaar,  er waren stortregens ( jullie hadden mij niet verteld , dat ik langer nat zou zijn dan jullie!!!!),  storm windkracht 7,  koude en spanning.  En door dat mindere weer,  behalve koeien,  wel eens  geen enkele toeschouwer te zien.  Dit maakte het soms een barre tocht .  Gelukkig hebben we de laatste 2 dagen wel mooi weer gehad .

Ik heb enorm genoten en zou het zo weer doen. Misschien een reünie over een paar jaar ?

Ik wil iedereen bedanken,  die langs de kant heeft gestaan om ons aan te moedigen.  Ook dank aan  een ieder die  foto’s en filmpjes heeft opgestuurd.   En natuurlijk veel dank aan iedereen,  die door zijn of haar steun dit  avontuur mogelijk heeft gemaakt.

Ik heb het fantastisch gevonden en heb er 5 Friese vrienden bij.

Heeft u ook bewondering voor deze kanjers? En wilt u dit laten merken? Stort dan een donatie  aan Doe Een Wens Stichting via deze site, dank u wel.

 

Groetnis

Henk Jan ( schipper van de witte sloep “Stil Vermogen”)

Gelukkig hebben we de foto’s nog

1 augustus 2011 by Roukebert

 

Toen ik door de foto’s ging bleek er dat ik al veel momenten niet meer kon herinneren. Zoveel indrukken heeft dit evenement bij mij achter gelaten.

 

Een rustige start met de meezwemmers Syb en Mariska. Na 1 km nemen we even afscheid van Syb. We zien Syb in Sneek weer met een megafoon om Lammert aan te moedigen. Lammert wilde tot de Wetterpoarte, maar zijn tijd was om. Henk Jan gaf aan dat er een wissel kwam en Syb schreeuwde door de megafoon dat John in het water kwam. Lammert ging naar de kade en liep met Syb een stuk mee, nam de collectebus in de hand en haalde ondertussen geld op voor “Doe Een Wens Stichting”. Het was megadruk in Sneek, zowel op de kade waren er veel mensen als op het water. Ik vond het voor de zwemmers wel gevaarlijk. Veel grote boten kwamen erg dichtbij. En van die grote hoogte kun je een kleine zwemmer bijna niet zien. En volgens John smaakte het water niet bijzonder lekker, vooral toen de rondvaartboot van Joure langs kwam.

Na IJst begon het te regenen.

Als een verzopen kat in de boot zitten onder het afdakje. Ik kon tenminste onder het afdakje zitten. De schipper Henk Jan en Auke, die waren zo nat tot op het bot. En Henk Jan zei nog, : “jullie hebben erom gevraagd om nat te worden, ik niet.” Hoge golven op het Slotermeer. Stefan met een constant hoog tempo zwom er ogenschijnlijk gemakkelijk doorheen. Lammert met een ondoordachte actie, zonder wetsuit hem proberen af te lossen. Dat was een erg spannend moment.

Eten in een washok. Het maakte niet uit, we hadden honger en het eten van Jannie smaakte heerlijk. Dan een poging om te gaan slapen in onze privé slaapbus. Er zijn diverse bossen omgezaagd die nacht.

 

Dan van sloten naar de Galamadammen. Wat een prachtige natuur. Voor diegene in de boot was het schitterend om te zien. Diegene die moest zwemmen een smerige ondiepe sloot.

Ook had Lammert geen honger meer, van het eendenkroos heeft hij smakelijk gegeten.

Op een open stuk sloot heb ik nog op het achterdek een poging tot massage gedaan. De spieren iets losser maken was het enige wat mogelijk is. ’s Avonds kregen ze een uitgebreidere massage door de sportfysiotherapeut. Emile.

Bij de Galamadammen was het ook weer erg druk met boten. Een gevaarlijk stuk.

Toen heb ik ze met pijn in mijn hart even moeten verlaten. Ik had ze graag willen blijven volgen.

 

In Franeker zijn we er weer. Ook hier hebben diverse bossen het moeten ontgelden in de nacht. Maar de bedden waren uitstekend.

Een schitterende dag staat ons te wachten. Droog weer en een prachtige route naar Dokkum.

Aan de foto’s kun je zien dat het een super gezellige dag was. Je zou haast vergeten dat de jongens met een zware tocht bezig zijn. Onderweg ontstond er een competitie. Wie kan het snelst na 25 minuten zwemmen. John heeft de hoogste snelheid 3 dagen vast kunnen houden maar vandaag had Roukebert een superdag. 7,3 op de teller en we waren allemaal hem zo aan het toejuichen dat we met de boot bijna in het riet zaten. Onze superkapitein was zo met het wedstrijdje bezig dat we niet zagen waar we heen vaarden.

John kreeg zijn beproeving ook in de vaart voor De Oude Lije. Er was geen vaarroute meer. John moest lopende wijs het riet aan de kant duwen. Later kreeg Lammert zeewier naar zich toegegooid. Dat bleef aan zijn gezicht plakken.

 

In Birdaard en Dokkum een schitterend onthaal. Wat een mensen op de been voor de zwemmers. Lammert gaf nog even een show weg (vlinderslag aan het eind en met een druipend pak en de stempelkaart het café binnen).

En dan kom je aan de kade. Waar is iedereen. Overal en nergens. Nadat er veel tijd versteken is, gaat iedereen eindelijk in de auto naar de heerlijke Hollandse pot van Mentie. Chaotisch zoals altijd krijgt iedereen toch iets binnen. Lammert laat zijn dochter zijn verhaal van de dag op de site zetten (zij typt toch veel sneller).

Alweer een dag voorbij. Nog maar 1.

 

Van Dokkum naar Leeuwarden.

 

Lammert was bang dat we te laat bij de tegeltjesburg zouden komen en wilde om 8 uur al vertrekken. De gemalen zouden voor de jongens stopgezet worden, dus ze er was weinig stroming te verwachten. John en ik hadden een nieuwe tijdsplanning gemaakt. Half 9 was een mooie tijd om te vertrekken. Dan konden we nog even bij de bakker een broodje halen. Het broodje werd niks, alleen een foto en een paar koeken voor onderweg. De jongens hadden het voor elkaar gekregen, na heeel veeeel aandringen, dat Lammert om 8.15 weg kon. Hij was dan ook stipt om 8.15 bij het stadhuis van Dokkum om te starten. We kwamen 20 minuten te vroeg aan bij het tegelbruggetje. Dus onze planning klopte.

Wel weer een schitterende route. In Dokkum veel stroming, maar na Dokkum was het weer zwemmen zoals gisteren. Nu merkte ik wel dat de meeste schouders van de jongens last hadden van de uitputtingsslag. Gelukkig alleen nog vandaag. Dan kunnen de lichamen even rust krijgen. Voor Henk Jan en mij was het jammer dat het de laatste dag was. Wij hebben enorm genoten. En ook op deze dag was er een spelletje bedacht. Happen naar winegums. Van de pikhaak hadden we een hengel gemaakt, een draadje eraan vastgeknoopt en onderaan hing een winegum te bungelen. Hendrik Ben was aan het zwemmen. Gek op winegums. Hij kreeg de winegum te pakken tijdens het zwemmen. Toen werd er gewisseld en Stefan lag al in het water. Vroeg een winegum. Henk Jan gooide hem precies bij Stefan in de mond. De sfeer was zo ontspannen en gezellig. Onderweg stapte Emile ook nog bij ons in de boot, die de laatste etappe ook meemaakte.

Na de tegeltjesbrug, waar Henk Kroes instapte werd er regelmatig om winegums gevraagd. Henk Kroes vond het zo mooi om te zien hoe de jongens ogenschijnlijk fris en gezellig de laatste kilometers aflegden. Hij sprak met heel veel respect hierover.

De laatste halve kilometer heb ik ook een poging gedaan om mee te zwemmen. Laten we het maar op een poging houden. Ik had al veel respect voor jullie, maar na die halve kilometer was ik helemaal overtuigd dat jullie een stel kanjers zijn. Wat zijn jullie sterk.

 

We zijn nu een week verder, maar ik krijg jullie niet uit mijn hoofd. Elke keer weer dwalen mijn gedachten of naar deze bijzondere belevenis.

Het zal voor jullie de gewoonste zaak van de wereld zijn om zo te zwemmen, maar er zijn maar weinig die dit kunnen en er is geen één die dit gedaan heeft op jullie manier.

Heel veel succes en bedenken jullie weer iets geks, bel me maar ik had dit voor geen goud willen missen. Bedankt.

 

Jannie Cnossen

Manueel therapeute

www.ynbalans.nl

Verslag Elfsteden Zwemtocht (Emile)

1 augustus 2011 by Roukebert

Dag 2

tussen Hindeloopen en Workum.
Het weer is iets beter dan gisteren, tussen de buien door loop ik mee langs de kade.
Het Friese landschap, de stille motor van de sloep en het geluid van de eenzame zwemmer is een mooi rustiek samenspel. De mannen houden het nog goed vol. Tijdens het zwemmen wordt Roukebert voorzien van Cola Zero, waarna hij de turbo nog even aanzet. Even verder op staan Stefan en Hendrik te swingen op, hoe kan het ook anders, Turbo van DJ Paul Elstak, om de rust even te doorbreken.

In Workum aangekomen wordt de massagetafel uitgestald tussen de kunstgalerie en de geurzeepjes in een winkel bij familie van Roukebert. Een uitstekende plek om de mannen even te behandelen en te verlichten van hun eerste pijntjes. Misschien een idee om hier eens een dependance te beginnen.

 

Dag 3

Paraplu, regenbroek en jas zijn deze dag geen overbodige luxe. John is die dag bekende Nederlander geworden via SBS 6 en kan tevens het weer voorspellen want als hij zwemt regent het ’t hardst. Henk-Jan heeft ondertussen 10 liter water opgevangen met zijn regenjas, wat op zich ook al een prestatie is. Lammert (onze stempelverzamelaar) schreeuwt af en toe iets in het Fries over het Kanaal waar eigenlijk niemand iets van begrijpt, maar gelukkig verstaat de brugwachter het wel, waardoor we rustig door kunnen varen. Al met al een vrij natte dag, met een warm onthaal in Franeker.

 

Dag 4

Helaas, Zelf aan het werk want de agenda stond iets te vol, maar tussendoor toch even kijken en even een voedsel/drink voorraadje voor de mannen meegebracht.

 

Dag 5

Woensdag, de laatste dag. Gelukkig is het droog en schijnt de zon, een mooi dag om deze uitdaging af te sluiten. Al merk je met dit weer, dat er meer ongedierte rondom de boot zwermt. Zo ook de mensen van de media, die de zwemmers uit alle hoeken en standen willen filmen voor hun mooiste shot. Nou blijft dat vrij lastig met een badmuts op in dit water, maar oké.

Bij het bekende elfstedenbruggetje worden nog even de nodige foto’s gemaakt en stapt Henk Kroes aan boord om het laatste stuk mee te varen. Vanaf deze plek zwemmen de mannen met zijn 5en naar de finish, vanaf de boot een prachtig gezicht. Op de Bonke staan naast vrienden en familieleden veel publiek om de mannen een warm onthaal te geven die ze verdienen. Mooi prestatie mannen!

 

Groet,

Emile

Fysiotherapeut

www.giliamfysiotherapie.nl

 

Foto’s

23 juli 2011 by Roukebert

De foto’s staan online en zijn voor iedereen vrij te bekijken en te downloaden.

Heeft u ook foto’s gemaakt? Neem contact op met Roukebert

Er zijn reeds al wat foto’s gemaild, dit vinden we erg leuk! Wij zorgen dat deze er ook zsm. bij komen.

Kijk op de fotopagina www.elfstedenzwemtocht.nl/fotos

 

Foto’s Team Elfsteden Zwemtocht

(Henk-Jan, Twan, Jannie, Mentie, Auke, Roukebert)

Foto’s van trainer ZPD

Andries Reitsma

 

Foto’s van voorzitter ZPD

Albert Wijbenga

 

Foto’s overige fotografen en publiek

Gedicht: Een Wens

22 juli 2011 by Roukebert

Het gedicht wat ons werd voorgelezen en uitgereikt door de vrijwilligers van Doe Een Wens Stichting. Dit zorgde bij ons allen een brok in de keel. Graag willen wij het nog met u delen.

Vrienden zwemmen Elfstedentocht

21 juli 2011 by Roukebert

De Elfstedentocht is beroemd als schaatstocht, maar je kunt hem ook zwemmend doen. Dat deden vijf zwemmers. Ze zwommen 200 kilometer door Friesland en het laatste stuk kregen ze hulp van een groep kinderen.

Swimalvestêdetocht slagge

21 juli 2011 by Roukebert

De fiif freonen dy’t de Alvestêdetocht swommen ha, binne woansdeitemiddei yn Ljouwert oankommen. It lêste ein fan 500 meter swommen tsientallen minsken mei yn de Bonkefeart.

De swimmers giene sneon fan start foar 200 kilometer lâns de alve stêden. Yn estafette ha de manlju om bar in stik swommen. Nea earder waard de tocht swimmend ôflein. De jonges swommen foar it goede doel, de Stichting Doe Een Wens.

Mei dit waar in makje?

20 juli 2011 by Roukebert

Dag 5, eind etappe : Dokkum Leeuwarden.

Nadat we op dinsdagavond op grootste wijze in Dokkum door een enthousiast publiek waren onthaal en een smakelijke maaltijd in huize Van der Ploeg hebben genoten en elk zijn plaats in de ‘Bed-bus’ van onze sponsor Meulen & Baarsma later dan gepland in de avond heeft opgezocht, staat dan nu de eindetappe op het programma.
Om 7 uur worden eerst de volgsloepen weer in gereedheid, proviand, wetsuits en kleding komen aan boord en dan op naar de bakkerij van sponsor “de echte bakker” Eddy de Jong aan de Breedstraat voor een foto. Het weer schijnt alle zeilen te willen bijzetten om het tot een mooie en zonnige dag te willen laten zijn. Om 07.45 precies springt Lammert het water in het eerste half uur. Het schiet maar niet op en tijdschema’s moeten in gedachten al bijgesteld worden. Dit wordt nachtwerk. De brug wordt opengezet, maar Lammert kruipt door daar het water. ‘Ik swim yn sjerp er is tegenstroom’ zegt hij bij de wissel ‘staat het gemaal wel uit? ( sjerp = stroop)
We passeren toevallig enkel mannen van waterstaat, het gemaal blijkt wel degelijk voor ons uitgezet te zijn , maar de stroming is nog niet geheel uit het water en bij de brug is een bottelnek. Gelukkig is het voorbij Dokkum een stuk beter en geleidelijk verdwijnt de tegenstroom en kunnen er weer normale snelheden worden gehaald. Op gezette tijden belt Omrop Fryslan voor een live momentopname en een kijkje achter de schermen te krijgen. Zo blijken de beide schippers Henk Jan en Auke, maar ook de ‘medische staf’ Janny, Emile en Marije een belangrijke ondersteunende functie te hebben zonder wie de hele expeditie welhaast niet kan doorgaan. Ondertussen heeft persvoorlichter Roukebert het druk met de vele telefoontjes.
Bij Bartlehiem komt een cameraploeg van het Jeugdjournaal aan boord en worden er korte interviews met Lammert en Stefan en zwemshots van Roukebert gemaakt. Op de brug in Oudkerk is de gehele jeugd uitgelopen om de zwemmers een hart onder de riem te steken. Vol goede moed verlaten we Oudkerk om even later op de Aldtsjerkstermar muurvast vast te raken. Zwemmers moeten de volgboten verlaten om ze los te trekken. Nu maar veilig binnen de boeien blijven. Bij het beroemde tegelbruggetje komt een cameraploeg van Omrop Fryslan aan boord. Roukebert krijgt een camera op zijn hoofd om zo ook voor beelden te kunnen zorgen. Ook oud elfsteden voorzitter Henk Kroes zet voet aan boord om de zwemmers tot de finish te begeleiden. Hij heeft grote waardering voor deze bijzondere uitvoering van de “tocht der tochten” Het grapje gaat dat er voor een schaatstocht tenminste 15 centimeter ijs hoeft te staan , maar voor een zwemtocht wel minimaal 60 cm..
De finish komt nu echt inzicht en op de kant staat een grote aantal zwemmers klaar, in het water ligt de zwembrigade gereed en onder het toezicht oog van de waterpolitie kunnen zij de laatste 500 meters te vergezellen en dan is er door John, Hendrik Ben, Lammert, Stefan en Roukebert precies 196 kilometer gezwommen in 5 dagen in soms zeer barre weersomstandigheden. Maar dat laatste de prachtige zomerdag nu niet vermoeden.
Bij de finish ziet het zwart van de mensen . Het zwem-kwintet door burgemeester Crone van Leeuwarden, zelf een polozwemmer, Henk Kroes, Marijke Migo, Annet Bröker van ‘Doe Een Wens Stichting’ toegesproken en presenteert sponsor Meulen en Baarsma het Elfsteden-kussen , waarvan een deel bij verkoop naar de stichten toe zal gaan. De zwemmers worden overladen met bloemen en presentjes. Zelf de jonge Kristian Eilander (kleinzoon) laat zich niet onbetuigd. Rest na afloop van de huldiging nog het opruimen van de ‘bed-bus’ en moeten Henk Jan en Auke de sloepen bij een werf op de Hemrik uit het water halen. Maar dan zijn de zwemmers al vermoeid, maar intens gelukkig naar huis gegaan.
Alle vrijwilligers en het publiek hartstikke bedankt voor alle steun, aanmoedigingen en de huldiging!

Groetnis,

Auke (Schipper Mastervolt sloep)