Toen ik door de foto’s ging bleek er dat ik al veel momenten niet meer kon herinneren. Zoveel indrukken heeft dit evenement bij mij achter gelaten.
Een rustige start met de meezwemmers Syb en Mariska. Na 1 km nemen we even afscheid van Syb. We zien Syb in Sneek weer met een megafoon om Lammert aan te moedigen. Lammert wilde tot de Wetterpoarte, maar zijn tijd was om. Henk Jan gaf aan dat er een wissel kwam en Syb schreeuwde door de megafoon dat John in het water kwam. Lammert ging naar de kade en liep met Syb een stuk mee, nam de collectebus in de hand en haalde ondertussen geld op voor “Doe Een Wens Stichting”. Het was megadruk in Sneek, zowel op de kade waren er veel mensen als op het water. Ik vond het voor de zwemmers wel gevaarlijk. Veel grote boten kwamen erg dichtbij. En van die grote hoogte kun je een kleine zwemmer bijna niet zien. En volgens John smaakte het water niet bijzonder lekker, vooral toen de rondvaartboot van Joure langs kwam.
Na IJst begon het te regenen.
Als een verzopen kat in de boot zitten onder het afdakje. Ik kon tenminste onder het afdakje zitten. De schipper Henk Jan en Auke, die waren zo nat tot op het bot. En Henk Jan zei nog, : “jullie hebben erom gevraagd om nat te worden, ik niet.” Hoge golven op het Slotermeer. Stefan met een constant hoog tempo zwom er ogenschijnlijk gemakkelijk doorheen. Lammert met een ondoordachte actie, zonder wetsuit hem proberen af te lossen. Dat was een erg spannend moment.
Eten in een washok. Het maakte niet uit, we hadden honger en het eten van Jannie smaakte heerlijk. Dan een poging om te gaan slapen in onze privé slaapbus. Er zijn diverse bossen omgezaagd die nacht.
Dan van sloten naar de Galamadammen. Wat een prachtige natuur. Voor diegene in de boot was het schitterend om te zien. Diegene die moest zwemmen een smerige ondiepe sloot.
Ook had Lammert geen honger meer, van het eendenkroos heeft hij smakelijk gegeten.
Op een open stuk sloot heb ik nog op het achterdek een poging tot massage gedaan. De spieren iets losser maken was het enige wat mogelijk is. ’s Avonds kregen ze een uitgebreidere massage door de sportfysiotherapeut. Emile.
Bij de Galamadammen was het ook weer erg druk met boten. Een gevaarlijk stuk.
Toen heb ik ze met pijn in mijn hart even moeten verlaten. Ik had ze graag willen blijven volgen.
In Franeker zijn we er weer. Ook hier hebben diverse bossen het moeten ontgelden in de nacht. Maar de bedden waren uitstekend.
Een schitterende dag staat ons te wachten. Droog weer en een prachtige route naar Dokkum.
Aan de foto’s kun je zien dat het een super gezellige dag was. Je zou haast vergeten dat de jongens met een zware tocht bezig zijn. Onderweg ontstond er een competitie. Wie kan het snelst na 25 minuten zwemmen. John heeft de hoogste snelheid 3 dagen vast kunnen houden maar vandaag had Roukebert een superdag. 7,3 op de teller en we waren allemaal hem zo aan het toejuichen dat we met de boot bijna in het riet zaten. Onze superkapitein was zo met het wedstrijdje bezig dat we niet zagen waar we heen vaarden.
John kreeg zijn beproeving ook in de vaart voor De Oude Lije. Er was geen vaarroute meer. John moest lopende wijs het riet aan de kant duwen. Later kreeg Lammert zeewier naar zich toegegooid. Dat bleef aan zijn gezicht plakken.
In Birdaard en Dokkum een schitterend onthaal. Wat een mensen op de been voor de zwemmers. Lammert gaf nog even een show weg (vlinderslag aan het eind en met een druipend pak en de stempelkaart het café binnen).
En dan kom je aan de kade. Waar is iedereen. Overal en nergens. Nadat er veel tijd versteken is, gaat iedereen eindelijk in de auto naar de heerlijke Hollandse pot van Mentie. Chaotisch zoals altijd krijgt iedereen toch iets binnen. Lammert laat zijn dochter zijn verhaal van de dag op de site zetten (zij typt toch veel sneller).
Alweer een dag voorbij. Nog maar 1.
Van Dokkum naar Leeuwarden.
Lammert was bang dat we te laat bij de tegeltjesburg zouden komen en wilde om 8 uur al vertrekken. De gemalen zouden voor de jongens stopgezet worden, dus ze er was weinig stroming te verwachten. John en ik hadden een nieuwe tijdsplanning gemaakt. Half 9 was een mooie tijd om te vertrekken. Dan konden we nog even bij de bakker een broodje halen. Het broodje werd niks, alleen een foto en een paar koeken voor onderweg. De jongens hadden het voor elkaar gekregen, na heeel veeeel aandringen, dat Lammert om 8.15 weg kon. Hij was dan ook stipt om 8.15 bij het stadhuis van Dokkum om te starten. We kwamen 20 minuten te vroeg aan bij het tegelbruggetje. Dus onze planning klopte.
Wel weer een schitterende route. In Dokkum veel stroming, maar na Dokkum was het weer zwemmen zoals gisteren. Nu merkte ik wel dat de meeste schouders van de jongens last hadden van de uitputtingsslag. Gelukkig alleen nog vandaag. Dan kunnen de lichamen even rust krijgen. Voor Henk Jan en mij was het jammer dat het de laatste dag was. Wij hebben enorm genoten. En ook op deze dag was er een spelletje bedacht. Happen naar winegums. Van de pikhaak hadden we een hengel gemaakt, een draadje eraan vastgeknoopt en onderaan hing een winegum te bungelen. Hendrik Ben was aan het zwemmen. Gek op winegums. Hij kreeg de winegum te pakken tijdens het zwemmen. Toen werd er gewisseld en Stefan lag al in het water. Vroeg een winegum. Henk Jan gooide hem precies bij Stefan in de mond. De sfeer was zo ontspannen en gezellig. Onderweg stapte Emile ook nog bij ons in de boot, die de laatste etappe ook meemaakte.
Na de tegeltjesbrug, waar Henk Kroes instapte werd er regelmatig om winegums gevraagd. Henk Kroes vond het zo mooi om te zien hoe de jongens ogenschijnlijk fris en gezellig de laatste kilometers aflegden. Hij sprak met heel veel respect hierover.
De laatste halve kilometer heb ik ook een poging gedaan om mee te zwemmen. Laten we het maar op een poging houden. Ik had al veel respect voor jullie, maar na die halve kilometer was ik helemaal overtuigd dat jullie een stel kanjers zijn. Wat zijn jullie sterk.
We zijn nu een week verder, maar ik krijg jullie niet uit mijn hoofd. Elke keer weer dwalen mijn gedachten of naar deze bijzondere belevenis.
Het zal voor jullie de gewoonste zaak van de wereld zijn om zo te zwemmen, maar er zijn maar weinig die dit kunnen en er is geen één die dit gedaan heeft op jullie manier.
Heel veel succes en bedenken jullie weer iets geks, bel me maar ik had dit voor geen goud willen missen. Bedankt.
Jannie Cnossen
Manueel therapeute
www.ynbalans.nl
